Wednesday, October 22, 2014

ആ വിദ്യാലയത്തില്‍ സര്‍ഗഭാവനയുടെ നിറച്ചാര്‍ത്തുണ്ട്.



കലയ്ക്കോട് Govt.യു.പി.എസ്സ് ലേക്ക്
ഏവര്‍ക്കും സ്വാഗതം.
10.10.2014 രാവിലെ 10 മണിയ്ക്ക്
നമ്മുടെ കുട്ടികളുടെ ഭാവനയില്‍ വിരിഞ്ഞ ചായകൂട്ടുകളുടെ പ്രദര്‍ശനം.
ഈ അറിയിപ്പ് നാട്ടില്‍ ചര്‍ച്ചാവിഷയമായി

കുട്ടികള്‍ രക്ഷിതാക്കളോടു പറഞ്ഞു
രക്ഷിതാക്കള്‍ സ്കൂളിലേക്ക് രാവിലെ തന്നെ പുറപ്പെട്ടു.
ചെന്നപ്പോഴോ നിറയെ ചിത്രങ്ങള്‍!
ഒന്നും രണ്ടുമല്ല നൂറുകണക്കിന് !
ഒരു വിദ്യാലയത്തിലെ മുഴുവന്‍ കുട്ടികളേയും ചിത്രമെഴുത്തുകാരാക്കാന്‍ കഴിയുക എന്ന അപൂര്‍വാനുഭവത്തിനാണ് സ്കൂള്‍ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്

കൊട്ടാരക്കര ഡയറ്റില്‍ വെച്ചാണ് ഞാന്‍ കലയ്ക്കോട് Govt.യു.പി.എസിലെ ശ്രീ അജിലാലിനെ കാണുന്നത്. കൈയ്യില്‍ നിറയെ കുട്ടികളുടെ വര്‍ണക്കൂട്ടുകള്‍.
അദ്ദേഹവുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖത്തിലെ പ്രധാന വിവരങ്ങള്‍ വായിക്കൂ
"കുട്ടികളെ കലാപരമായി എങ്ങനെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുവരാം അതിനെന്താണ് വഴി?
എല്ലാ കുട്ടികളിലും സര്‍ഗഭാവനയും കഴിവുകളുമുണ്ട് അതെങ്ങനെ പുറത്തേക്കുകൊണ്ടുവരാമെന്നാണ് ഞാനാലോചിച്ചത്
വിഷയവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചാണ് ആലോചിച്ചത്
ഉദാഹരണത്തിന് ഒന്നാം ക്ലാസില്‍ മഴയെക്കുറിച്ച് ഒരു പാഠമുണ്ട്? ഞാന്‍ അവരുമായിമഴയെക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്തു. എന്താണ് മഴ? എങ്ങനെയാണ് മഴ?അതിനുളള അനുഭവം അവര്‍ക്കു കൊടുക്കുന്നു. കുട്ടികളില്‍ നിന്നും അവരുടെ അനുഭവമാണ് സൃഷ്ടികളായി വരേണ്ടത്. എങ്കിലേ അതിനര്‍ഥമുളളൂ. അതിനാല്‍ ഞാന്‍ അവരുമായി മഴയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു പുറത്തുമഴപെയ്യുന്നതു കാണാനും മഴ നനയാനും അവസരം ഒരുക്കി.അതില്‍തന്നെ ചെളിയില്‍ ചവിട്ടി നടക്കാനും അനുഭവങ്ങളെല്ലാം ക്ലാസില്‍ വന്ന് അഭിനയിച്ചു കാണിക്കാനും പറഞ്ഞു.കുട്ടികളുടെ അഭിനയം കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ഭാവനയില്‍ നിന്ന് അഭിനയിച്ചു കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. ചില കുട്ടികള്‍ വരയ്കും ചിലര്‍ പാടും ചിലര്‍ നൃത്തം വെക്കും ഇതൊന്നും ചെയ്യാത്തവരുമുണ്ടാകും. അവര്‍ക്ക് കൈത്താങ്ങ് നല്‍കണം. അവരെ ഒപ്പം നിറുത്തണം. അവര്‍ക്കും സന്തോഷമുണ്ടാക്കുന്ന വളരെ മനോഹരമായ അനുഭവം ക്ലാസിലൊരുക്കി.

അവര്‍ കണ്ടനുഭവിച്ച മഴ, പാഠപുസ്തകത്തിലെ മഴയല്ല, അവരോടു ചിത്രമാക്കാന്‍ പറഞ്ഞു
അത്ഭുതമാണ് സംഭവിച്ചത്. ഓരോരുത്തരും അവരുടെ സ്വന്തം മഴ ചിത്രീകരിച്ചു. അതി ചിലപ്പോള്‍ വീട്ടിലെ മഴയാകും. പറമ്പിലെ മഴയാകും. മുറ്റത്തെ മഴയാകും...പലമഴകള്‍..
രണ്ടാം ക്ലാസില്‍ മരത്തില്‍ പടര്‍ന്നു കയറുന്ന ഒരു മത്തന്‍ ചെടിയുണ്ട്
മരവും മത്തനും തമ്മിലൊരു സംസാരം .
നിനക്കെങ്ങനെ ഉയരത്തിലേക്ക് വരാന്‍ പറ്റും?
എനിക്ക് ചില്ലകളുളളതിനാല്‍ ഞാന്‍ ഉയരത്തിലോക്ക് ഉയര്‍ന്നു പോകും
എനിക്ക് നിന്നില്‍ ചുറ്റിപ്പടര്‍ന്നു കയറാനുളള കഴിവുണ്ട്?
കാറ്റടിച്ചാല്‍ നീ വീണുപോകില്ലേ
ഇല്ല പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കാനുളള വളളികളാണെന്റേത്? എന്നു മത്തന്‍ മറുപടി പറയുന്നു
ഈ സംസാരത്തെ അഭിനയാനുഭവമാക്കി മാറ്റിയശേഷം ചിത്രമാക്കി
അവര്‍ അത് പരസ്പരം കൈമാറി ആസ്വദിക്കണം. വിലയിരുത്തണം.
അതിനു ശേഷം എന്റെ ചിത്രീകരണവും ഉണ്ടാകും. ടീച്ചര്‍ വേര്‍ഷന്‍ . അതു നിറച്ചേര്‍ച്ച, സ്ഥലവിന്യാസം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച ചിന്തയ്ക്ക് അവസരം നല്‍കും
ആറാം ക്ലാസിലെ എന്റെ കുടുംബം എന്ന പാഠമാണ് ചിത്രീകരണത്തിനുപയോഗിച്ചത്. കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് ആഴത്തില്‍ ചര്‍ചചെയ്തു.വൈകാരികമായ തലത്തിലേക്ക് ചര്‍ച്ച വികസിച്ചു.
സ്വന്തം അനുഭവം അവര്‍ ആവിഷ്കരിച്ചു
ഏഴാം ക്ലാസില്‍ അമ്മയെക്കുറിച്ചുളള പാഠമാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തത്

ഒരു കുട്ടി വരച്ചത് കാലില്‍ ചങ്ങലയുളള അമ്മയെ ആണ്
അത് അത് സ്വന്തം അനുഭവം
ഇത്തരം സൃഷ്ടികളെ നമ്മള്‍ ക്ലാസ്മുറിയിലോ അലമാരയിലോ അടുക്കി വെക്കുകയല്ല വേണ്ടത്
പുറത്തുളളവര്‍ അറിയണം
അതിനായി ചിത്രപ്രദര്‍ശനം സംഘടിപ്പിച്ചു
കുട്ടികളുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ ചെറിയഫ്രെയിം നല്‍കി.അല്പം ആകര്‍ഷകമാക്കി.
ചിത്രപ്രദര്‍ശനത്തിന്റെ എല്ലാ ചിട്ടവട്ടങ്ങളും നടത്തി
പോസ്റ്റര്‍ അച്ചടിച്ചു, ബാനല്‍ തയ്യാറാക്കി. ആര്‍ച്ച് ഉണ്ടാക്കി
രക്ഷിതാക്കളുടേയും സമൂഹത്തിന്റേയും സഹായവും പങ്കാളിത്തവും തേടി
സ്കൂള് ബ്ലോഗ്, ഫേസ് ബുക്ക് ( എന്റെയും സ്കൂളിന്റെയും ) പ്രചരണവേദിയാക്കി
എണ്ണൂറു ചിത്രങ്ങളാണ് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്
എല്ലാം ഈ വര്‍ഷത്തെ വര്‍ക്ക്
ആദ്യമൊക്കെ രക്ഷിതാക്കള്‍ക്ക് യോജിപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല. പഠിക്കാനുളള സമയം പടം വരച്ചുപാഴാക്കുന്നു എന്നാണ് പലരും കരുതിയത്. എന്നാല്‍ പാഠമാണ് പടമാകുന്നതെന്നും തങ്ങളുടെ കുട്ടികള്‍ക്ക് തങ്ങള്‍ വിചാരിക്കുന്നതിലധികം കഴിവുണ്ടെന്നും മനസിലായപ്പോള്‍ അവര്‍ പിന്തുണയ്കാന്‍ തയ്യാറായി.”
കലാപഠനം എല്ലാ വിഷയങ്ങളുമായും ബന്ധിപ്പിച്ച് ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കും
നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസം കുട്ടിയുടെ ഭാവനയെ, സര്‍ഗശേഷിയെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നതാകരുത്
ആദ്യം ഇത്തരം സാധ്യതകളുടെ ശക്തി ബോധ്യപ്പെടണം
അജിലാല്‍ കേരളത്തിലെ അധ്യാപകര്‍ക്ക് നല്‍കുന്ന സന്ദേശം വളരെ പ്രസക്തമാണ്
ഇന്നലെ വിദ്യാലയത്തിലെ നാടകക്കളരിയുടെ പോസ്റ്റ് ഫേസ് ബുക്കില്‍ .
അതെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ എല്ലാ മാനങ്ങളേയും ആഘോഷിക്കുകയാണ് അവിടെ
നിങ്ങളുടെ അധ്യാപനമാനക്കേട് തീര്‍ക്കാനൊരു വഴി കാട്ടിത്തരികയും.
ആശംസകള്‍ അജിലാല്‍
താങ്കളെ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു സൗഭാഗ്യം തന്നെ.






Monday, October 20, 2014

ദൈവദൂതനെപ്പോലെ ഒരധ്യാപകന്‍


(Oct 12/2014 ന്  അരുണ്‍ പി. ഗോപി മാധ്യമം  ഓണ്‍ലൈനില്‍ എഴുതിയ കുറിപ്പാണിത് )
‘‘ഇരുളിലാണ്ടവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ ദൈവം പലരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ളേ, എന്‍െറ മക്കളുടെ ദൈവമായി ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് കയറിവന്നു.’’ (ആത്മകഥ: വി പോസ്റ്റീവ് - ടി.കെ. രമ)

കൊട്ടിയൂരിലെ ടി.കെ. രമയെ ഓര്‍മയില്ളേ; ഒരുപക്ഷെ, അവരെക്കാള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു പരിചിതം അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും ആയിരിക്കും. എയ്ഡ്സ് എന്ന രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ പുരോഗമന കേരളം ഭ്രഷ്ട് കല്‍പിച്ച രണ്ടു മക്കളുടെ ഹതഭാഗ്യയായ അമ്മയാണ് രമ. അതുവരെ അജ്ഞാതമായി മാത്രം കേട്ടിരുന്ന എയ്ഡ്സ് എന്ന നാലക്ഷരത്തിന്‍െറ ഭീതിയില്‍ സമൂഹം ഇവരെ ഒറ്റുകാരായി ചിത്രീകരിച്ചു. പലപ്പോഴും ആത്മഹത്യയുടെ വക്കിലത്തെിയ ഈ അമ്മ പറക്കമുറ്റാത്ത തന്‍െറ കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരിക്കലും തളരാത്ത ആ മനസ്ഥൈര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടത് രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനും വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു. പഠിക്കാനുള്ള തന്‍െറ പൊന്നോമനകളുടെ അവകാശം നിഷേധിച്ചതാകട്ടെ മറ്റ് കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കളും.
എച്ച്..വി ബാധിതര്‍ എന്ന മുദ്രകുത്തി അക്ഷര ദാഹം നിഷേധിച്ച അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമായി ഒരുപാട് ശബ്ദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നിരുന്ന കാലം. വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചതിനെതിരെ രൂപപ്പെട്ട സമരമുഖത്തിന് നേതൃത്വം നല്‍കികൊണ്ട് ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്തും സയന്‍സ് വിഷന്‍ പ്രവര്‍ത്തകരും കടന്നുവന്നു. ഒടുവില്‍ അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായ എ.കെ. ആന്‍റണി ഇടപെട്ട് പൊതുവിദ്യാലയത്തില്‍ പഠിക്കാനുള്ള അവകാശം ഈ കുരുന്നുകള്‍ക്ക് നല്‍കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, പ്രശ്നമവസാനിച്ചില്ല. എച്ച്..വി ബാധിതരായ കുട്ടികള്‍ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാലയത്തില്‍ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ വിടില്ളെന്ന് മറ്റ് രക്ഷിതാക്കളും തീരുമാനമെടുക്കുന്നു. അവസാനം ഒരൊത്തുതീര്‍പ്പ്. അക്ഷരെയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാനായി പ്രത്യേകമായൊരു ക്ളാസ്റൂം ഒരുക്കുക. സാംസ്കാരിക കേരളം ലജ്ജിച്ച നടപടിയായിരുന്നു അത്. 14 വയസ് വരെ നിര്‍ബന്ധിതവും സാര്‍വത്രികവുമായി വിദ്യാഭ്യാസമെന്നത് മൗലികാവകാശമായുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിലായിരുന്നു രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ ഈ വിവേചനം.

എന്നാല്‍, പ്രശ്നം അവിടംകൊണ്ടും അവസാനിച്ചില്ല. പ്രത്യേക ക്ളാസ്മുറി ഒരുക്കിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ വിദ്യാലയത്തിലെ ഒരധ്യാപകനും അക്ഷരയേയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടുവന്നില്ല. പഠിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോള്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍ അധ്യാപകനില്ലാത്ത അവസ്ഥ. അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക്പോലും വിലക്കുകല്‍പിച്ച സമൂഹത്തിന് മുന്നില്‍ ഈ ഭാരിച്ചദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ആര് തയാറാകും? ഇരുളടഞ്ഞ ഭാവി മുന്നില്‍കണ്ട അക്ഷരയുടേയും അനന്ദുവിന്‍െറയും മുന്നിലേക്ക് സമൂഹ മനസാക്ഷിയുടെ കണ്ണുതുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആ അധ്യാപകന്‍ കടന്നുവന്നത്. ഇരുളിലാണ്ടവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ ദൈവം പലരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ളേ അതുപോലെ.

കണ്ണൂര്‍ ആലച്ചേരി സ്വദേശിയാണ് കെ. വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍. മുഴക്കുന്ന് പി.പി.ആര്‍.എം.യു.പി സ്കൂളില്‍ അധ്യാപകനായിരിക്കെ അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത അറിയിക്കുകയായിരുന്നു. ശാസ്ത്ര-സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്‍െറ സജീവ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ കൂടിയായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം, കൊട്ടിയൂരിലെ ജനങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കുന്നതിനായി എത്തുക പതിവായിരുന്നു. 2004ല്‍ ആയിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ പ്രത്യേക അധ്യാപകനായത്തെുന്നത്. ഒരു ദശകം പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവും വിനോദ് മാസ്റ്ററില്‍ കണ്ടില്ല. ഹൃദ്യമായ പുഞ്ചിരി, ലളിതമായ വസ്ത്രാധാരണം, ഒരു വാഹനംപോലും സ്വന്തമായി വാങ്ങിയിട്ടില്ല. ഒഴിഞ്ഞ ക്ളാസ് മുറിയിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് 10 വര്‍ഷം മുമ്പ് നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി അദ്ദേഹം ഓര്‍ത്തത്തെു.

ഓര്‍മയിലെ ആ ദിനങ്ങള്‍
ഇവിടെ വരുമ്പോള്‍ ഒത്തിരി ആശങ്കകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന് കാരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അക്ഷരയും അനന്ദുവും പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിലേക്ക് തങ്ങളുടെ മക്കളെ അയക്കില്ളെന്ന് ശഠിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കള്‍, സ്കൂളിന്‍െറ ഭാവിയെപ്പറ്റി ആശങ്കപ്പെടുന്ന മാനേജ്മെന്‍റ്, അവരെ ആശ്രയിച്ചുകഴിയുന്ന അധ്യാപകര്‍. അറിവും ജീവിതവും നിഷേധിക്കപ്പെട്ട് നില്‍ക്കുന്ന രണ്ട് പിഞ്ചുകുട്ടികള്‍. ഒരിക്കല്‍ ബോധവത്കരണത്തിനായി കൊട്ടിയൂരില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു വീട്ടമ്മ ചോദിച്ചത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു- ‘നിങ്ങള്‍ പ്രസംഗിച്ച് പോകുന്നവരല്ളെ പ്രയാസങ്ങള്‍ വന്നാല്‍ ഞങ്ങളാണ് അനുഭവിക്കേണ്ടത്’ - അതിനുള്ള മറുപടി കൂടിയായിരുന്നു ഈ തീരുമാനം. എന്തുതന്നെയായാലും ധൈര്യപൂര്‍വം നേരിടാന്‍ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.

ഒരു സമയത്ത് എയിഡ്സ് രോഗിയെന്ന് വരെ വിനോദ് മാസ്റ്ററെ ആക്ഷേപിച്ചു. എല്ലാം ചിരിച്ചുതള്ളി. സാക്ഷരതാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്‍െറ കാലം മുതല്‍ നടത്തിയ പൊതുപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‍െറ അനുഭവവും മനസ്സില്‍ ഉറച്ച ശാസ്ത്രബോധവും മാത്രമായിരുന്നു ഇതിനെയെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കാന്‍ ആ 30 കാരന്‍റെ കയ്യിലുള്ള ആയുധം.

സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്‍റ് കെട്ടിടത്തിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ഒറ്റമുറി, രണ്ട് ബെഞ്ചുകള്‍, ചുവരില്‍ തൂക്കിയിട്ട ബോര്‍ഡ്, തൊട്ടടുത്ത് പ്രത്യേകമായി തയാറാക്കിയ ടോയ്ലറ്റ് സൗകര്യം. ഇതായിരുന്നു അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമായി അധികൃതര്‍ ഒരുക്കിയ വിദ്യാലയം. കളിച്ചും രസിച്ചും പഠിക്കേണ്ട സമയത്ത് ഇരുണ്ട മുറിയില്‍ പഠിക്കാനായിരുന്നു ആ കുട്ടികളുടെ വിധി. പക്ഷേ, അല്‍പം കരുണയുള്ളവരും ഈ ഭൂമിയില്‍ ശേഷിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിച്ച് അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമൊപ്പം പഠിക്കാനായി രണ്ട് കൊച്ചുകൂട്ടുകാരും കൂടി വന്നത്തെി. കൊട്ടിയൂരിലെതന്നെ സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകരായ കെ. മോഹനന്‍െറയും സതീശന്‍െറയും മക്കളായ അതുലും അജയുമാണ് മന$സാക്ഷിയുടെ നറുവെട്ടമായി മാറിയത്.

അവഗണനയും വേദനയും ആഴമേറിയ മുറിവേല്‍പിച്ച ഈ കുരുന്നു മനസുകളില്‍ ആത്മവിശ്വാസം നട്ടു പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്ററുടെ പ്രഥമ ദൗത്യം. ആനയും വണ്ടും സുഹൃത്തുക്കളായ കഥയായിരുന്നു മാസ്റ്ററുടെ ആദ്യ ദിവസത്തെ ക്ളാസ്. വലിയവനായ ആനയേയും ചെറിയവനായ വണ്ടിനെയും ഒന്നിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ആ കഥ.

ആദ്യമൊക്കെ നാലു കുട്ടികള്‍ക്കും സ്കൂളില്‍നിന്നുള്ള കഞ്ഞി ഞങ്ങളുടെ ക്ളാസ് റൂമില്‍ കൊണ്ടുവന്നുവെക്കും. ജയിലിനു സമാനമായ രീതിയായിരുന്നു. അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും മറ്റ് കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് പരസ്പരം സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കാരണം അവര്‍ മുകളിലത്തെ നിലയില്‍നിന്ന് താഴെയിറങ്ങാറില്ലായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് കടലാസുകളില്‍ വിശേഷങ്ങള്‍ എഴുതി അവര്‍ പരസ്പരം എറിഞ്ഞുകൊടുക്കും. തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെ ലോകത്തെന്നപോലെ കത്തുകളിലൂടെ മാത്രം സംവദിക്കുന്നതിന്‍െറ വേദന എത്രമാത്രമായിരിക്കും’.

ക്ളാസിനു പുറത്തേക്ക്...
കുട്ടികള്‍ക്ക് ക്ളാസ് മാത്രം എടുത്തതുകൊണ്ട് ശരിയാകില്ളെന്ന് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. 30 കി.മീ അധികം ദൂരമുണ്ട് വീടും സ്കൂളുമായി. ക്ളാസ് കഴിഞ്ഞ് വീട്ടില്‍ പോവാതെ വൈകീട്ട് മിക്ക വീടുകളിലും കയറിയിറങ്ങും. എച്ച്..വി ബാധിതരായ കുട്ടികളുടെ കൂടെയിരുന്ന് പഠിച്ചതുകൊണ്ട് അസുഖം വരില്ളെന്ന് മറ്റ് രക്ഷിതാക്കളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
ചില ദിവസങ്ങളില്‍ നാലു കുട്ടികളെയും കൂട്ടി ടൗണിലൂടെ നടക്കാനിറങ്ങും. അക്ഷരയും അനുരൂപും മറ്റ് രണ്ടുകൂട്ടുകാരും കളിച്ചുനില്‍ക്കുന്നത് കണ്ട് മറ്റുള്ള കുട്ടികളില്‍ മാറ്റമുണ്ടാക്കാനായിരുന്നു ഈ യാത്ര.

പുതിയ ക്ളാസ് മുറിയിലെ പഠനം തുടങ്ങി ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ കുട്ടികളെയുംകൊണ്ട് മൈതാനത്ത് കളിക്കാനിറങ്ങി. കുറച്ച് കുട്ടികള്‍ അന്ന് അക്ഷരയുടെയും അനന്ദുവിന്‍െറയും ഒപ്പം കൂടി. ചെറിയ എതിര്‍പ്പുകളൊന്നും അവര്‍ വകവെച്ചില്ല. തുടര്‍ന്ന് സ്കൂളിലെ ബാലസഭയില്‍ അക്ഷരയെക്കൊണ്ട് പാട്ട് പാടിച്ചു. പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കിയായിരുന്ന അക്ഷര അന്ന് സന്തോഷാശ്രു പൊഴിച്ചത് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ വേര്‍തിരിവിന്‍െറ വേലിക്കെട്ടുകള്‍ മായുകയായിരുന്നു. ആറു മാസമായിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ക്ളാസെടുത്തത്. തുടര്‍ന്ന് ആദ്യം എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ച മറ്റുള്ള അധ്യാപകരും അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടുവന്നു. ആരും അറിയാതെ പ്രചാരണ കോലാഹലങ്ങളില്ലാതെ വീണ്ടും ഈ കുരുന്നുകള്‍ക്ക് പൊതുവിദ്യാലയത്തിലേക്ക് വീണ്ടും അവസരം ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ പ്രത്യേകമായ ക്ളാസ്മുറിയും പ്രത്യേക അധ്യാപകനും ഇല്ലാതായി. എതിര്‍പ്പുകള്‍ സ്നേഹമായി പരിണയിക്കുകയായിരുന്നു. ലക്ഷ്യംകണ്ട സംതൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു തന്‍െറ പഴയ സ്കൂളിലേക്ക് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ തിരിച്ചുപോയത്.

അവാര്‍ഡിനേക്കാള്‍ വലിയ ‘പുരസ്കാരം’
21 വര്‍ഷമായുള്ള തന്‍െറ അധ്യാപക ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും സംതൃപ്തി ലഭിച്ചത് ഈ ആറു മാസമായിരുന്നെന്ന് മാഷ് ഓര്‍ക്കുന്നു. 20 കൊല്ലമായി മുഴക്കുന്ന് പി.പി.ആര്‍.എം യു.പി സ്കൂളില്‍തന്നെയാണ് ഇദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി ബസ് സൗകര്യം മാത്രമാണ് മുഴക്കുന്ന് പഞ്ചായത്തിലെ മുടക്കോഴിയില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പി.പി.ആര്‍.എം സ്കൂളില്‍ എത്തിച്ചേരാനുള്ള മാര്‍ഗം. ഇന്നും വീട്ടിലത്തെണമെങ്കില്‍ രണ്ട് ബസുകള്‍ മാറിക്കയറണം. ചിലപ്പോള്‍ ടൗണിലേക്ക് ഓട്ടോയൊ, ബൈക്കോ കിട്ടും. അല്ലാത്തപ്പോള്‍ നാല് കിലോമീറ്റര്‍ നടക്കും. തിരിച്ചിറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് വെറുതെ ചോദിച്ചു: ‘മികച്ച അധ്യാപകനുള്ള അവാര്‍ഡോ മറ്റോ’ ചിരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു മറുപടി. ‘രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള സമരത്തില്‍ എളിയ പങ്കുവഹിക്കാന്‍ സാധിച്ചതില്‍ ഞാനേറെ സന്തോഷവാനാണ്. പിന്നീടൊരിക്കലും കേരളത്തില്‍ എയ്ഡ്സ് രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ ഒരു കുട്ടിയും സ്കൂളില്‍നിന്ന് പുറത്തുപോകേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല. അന്ന് അറിയപ്പെടാത്ത എത്രയോ പേര്‍ അഭിനന്ദന കത്തുകള്‍ എന്നെ തേടിയത്തെുകയുണ്ടായി. എനിക്ക് ശക്തിയും ഊര്‍ജവുമായി ആ കത്തുകള്‍ ഇന്നും സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഏതൊരു അവാര്‍ഡിനേക്കാളും വലുതാണ് എനിക്കവ.’
ആറു മാസംകൊണ്ട് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ചെയ്തത് സമൂഹ മനസാക്ഷിയുടെ കണ്ണ് തുറപ്പിക്കലായിരുന്നു. ഒപ്പം ‘അധ്യാപകന്‍’ എന്ന വാക്കിന്‍െറ നിര്‍വചനം സമൂഹത്തെ ബോധ്യമാക്കുകയുമായിരുന്നു. സിലബസുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന അധ്യാപകരും ലക്ഷങ്ങള്‍ മുടക്കി മാനേജ്മെന്‍റ് സ്കൂളില്‍ അധ്യാപക പദവി ചോദിച്ചുവാങ്ങുന്നവര്‍ക്കും ഈ പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ അധ്യാപകനില്‍ നല്ളൊരു മാതൃകയുണ്ട്.

രോഗങ്ങളോടുള്ള മലയാളിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് മാഷിനെ കുറെയധികം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. "ഡോ. ബി. ഇക്ബാല്‍ ബോധവത്കരണത്തിനായി കൊട്ടിയൂരില്‍ വന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യമുണ്ട്. വാര്‍ധയിലെ ആശ്രമത്തില്‍ കുഷ്ഠരോഗികക്കൊപ്പമാണ് ഗാന്ധിജി ജീവിച്ചത്. അന്ന് ജാതിയുടെ പേരിലാണ് വിവേചനം നിലനിന്നിരുന്നത്. ഇന്നത് രോഗത്തിന്‍െറ പേരിലാണ്. മൈസൂരില്‍ പ്ളേഗ് പടര്‍ന്നപ്പോള്‍ നിയന്ത്രണച്ചുമതല സ്വയം ഏറ്റെടുത്ത് വില്‍പത്രം തയാറാക്കി മൈസൂരിലേകക്ക് പോയ ഡോ. പല്‍പ്പു ജനിച്ച നാടാണിത്. കൊട്ടിയൂരില്‍ പല്‍പ്പുവിന്‍െറ വില്‍പത്രം വിതരണം ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു."

ചെറിയ പോരാട്ടത്തിനിടയിലും വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ മനസ്സിലാക്കിയ മറ്റൊരു കാര്യമുണ്ട്. ‘പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനും ജനകീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനും ഇടയില്‍ പ്രശ്നാധിഷ്ഠിതമായ സന്നദ്ധ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ഇടമുണ്ട് എന്ന്
...............................................................




(ആരാകണം അധ്യാപകന്‍ എന്ന ചോദ്യത്തിനു ഉത്തരമാണിത്.അരുണ്‍ പി  ഗോപിയുടെ ലേഖനം നല്ല അധ്യാപകര്‍ക്കുളള പ്രചോദനക്കുറിപ്പാണ്, നന്ദി അരുണ്‍ പി ഗോപി. നന്ദി.
വായിച്ചപ്പോള്‍ മനസില്‍ തോന്നിയ ആദ്യ ചിന്ത പങ്കിടാന്‍ മടിക്കേണ്ട.ചൂണ്ടുവിരല്‍ )
 
12
Oct
2014
ദൈവദൂതനെപ്പോലെ ഒരധ്യാപകന്‍

‘‘ഇരുളിലാണ്ടവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ ദൈവം പലരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ളേ, എന്‍െറ മക്കളുടെ ദൈവമായി ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് കയറിവന്നു.’’ (ആത്മകഥ: വി പോസ്റ്റീവ് - ടി.കെ. രമ)
കൊട്ടിയൂരിലെ ടി.കെ. രമയെ ഓര്‍മയില്ളേ; ഒരുപക്ഷെ, അവരെക്കാള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു പരിചിതം അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും ആയിരിക്കും. എയ്ഡ്സ് എന്ന രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ പുരോഗമന കേരളം ഭ്രഷ്ട് കല്‍പിച്ച രണ്ടു മക്കളുടെ ഹതഭാഗ്യയായ അമ്മയാണ് രമ. അതുവരെ അജ്ഞാതമായി മാത്രം കേട്ടിരുന്ന എയ്ഡ്സ് എന്ന നാലക്ഷരത്തിന്‍െറ ഭീതിയില്‍ സമൂഹം ഇവരെ ഒറ്റുകാരായി ചിത്രീകരിച്ചു. പലപ്പോഴും ആത്മഹത്യയുടെ വക്കിലത്തെിയ ഈ അമ്മ പറക്കമുറ്റാത്ത തന്‍െറ കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരിക്കലും തളരാത്ത ആ മനസ്ഥൈര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടത് രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനും വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു. പഠിക്കാനുള്ള തന്‍െറ പൊന്നോമനകളുടെ അവകാശം നിഷേധിച്ചതാകട്ടെ മറ്റ് കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കളും.
എച്ച്.ഐ.വി ബാധിതര്‍ എന്ന മുദ്രകുത്തി അക്ഷര ദാഹം നിഷേധിച്ച അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമായി ഒരുപാട് ശബ്ദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നിരുന്ന കാലം. വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചതിനെതിരെ രൂപപ്പെട്ട സമരമുഖത്തിന് നേതൃത്വം നല്‍കികൊണ്ട് ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്തും സയന്‍സ് വിഷന്‍ പ്രവര്‍ത്തകരും കടന്നുവന്നു. ഒടുവില്‍ അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായ എ.കെ. ആന്‍റണി ഇടപെട്ട് പൊതുവിദ്യാലയത്തില്‍ പഠിക്കാനുള്ള അവകാശം ഈ കുരുന്നുകള്‍ക്ക് നല്‍കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, പ്രശ്നമവസാനിച്ചില്ല. എച്ച്.ഐ.വി ബാധിതരായ കുട്ടികള്‍ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാലയത്തില്‍ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ വിടില്ളെന്ന് മറ്റ് രക്ഷിതാക്കളും തീരുമാനമെടുക്കുന്നു. അവസാനം ഒരൊത്തുതീര്‍പ്പ്. അക്ഷരെയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാനായി പ്രത്യേകമായൊരു ക്ളാസ്റൂം ഒരുക്കുക. സാംസ്കാരിക കേരളം ലജ്ജിച്ച നടപടിയായിരുന്നു അത്. 14 വയസ് വരെ നിര്‍ബന്ധിതവും സാര്‍വത്രികവുമായി വിദ്യാഭ്യാസമെന്നത് മൗലികാവകാശമായുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിലായിരുന്നു രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ ഈ വിവേചനം.
എന്നാല്‍, പ്രശ്നം അവിടംകൊണ്ടും അവസാനിച്ചില്ല. പ്രത്യേക ക്ളാസ്മുറി ഒരുക്കിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ വിദ്യാലയത്തിലെ ഒരധ്യാപകനും അക്ഷരയേയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടുവന്നില്ല. പഠിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോള്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍ അധ്യാപകനില്ലാത്ത അവസ്ഥ. അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക്പോലും വിലക്കുകല്‍പിച്ച സമൂഹത്തിന് മുന്നില്‍ ഈ ഭാരിച്ചദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ആര് തയാറാകും? ഇരുളടഞ്ഞ ഭാവി മുന്നില്‍കണ്ട അക്ഷരയുടേയും അനന്ദുവിന്‍െറയും മുന്നിലേക്ക് സമൂഹ മനസാക്ഷിയുടെ കണ്ണുതുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആ അധ്യാപകന്‍ കടന്നുവന്നത്. ഇരുളിലാണ്ടവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ ദൈവം പലരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ളേ അതുപോലെ.
കണ്ണൂര്‍ ആലച്ചേരി സ്വദേശിയാണ് കെ. വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍. മുഴക്കുന്ന് പി.പി.ആര്‍.എം.യു.പി സ്കൂളില്‍ അധ്യാപകനായിരിക്കെ അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത അറിയിക്കുകയായിരുന്നു. ശാസ്ത്ര-സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്‍െറ സജീവ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ കൂടിയായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം, കൊട്ടിയൂരിലെ ജനങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കുന്നതിനായി എത്തുക പതിവായിരുന്നു. 2004ല്‍ ആയിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ പ്രത്യേക അധ്യാപകനായത്തെുന്നത്. ഒരു ദശകം പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവും വിനോദ് മാസ്റ്ററില്‍ കണ്ടില്ല. ഹൃദ്യമായ പുഞ്ചിരി, ലളിതമായ വസ്ത്രാധാരണം, ഒരു വാഹനംപോലും സ്വന്തമായി വാങ്ങിയിട്ടില്ല. ഒഴിഞ്ഞ ക്ളാസ് മുറിയിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് 10 വര്‍ഷം മുമ്പ് നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി  അദ്ദേഹം ഓര്‍ത്തത്തെു.
ഓര്‍മയിലെ ആ ദിനങ്ങള്‍
ഇവിടെ വരുമ്പോള്‍ ഒത്തിരി ആശങ്കകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന് കാരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അക്ഷരയും അനന്ദുവും പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിലേക്ക് തങ്ങളുടെ മക്കളെ അയക്കില്ളെന്ന് ശഠിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കള്‍, സ്കൂളിന്‍െറ ഭാവിയെപ്പറ്റി ആശങ്കപ്പെടുന്ന മാനേജ്മെന്‍റ്, അവരെ ആശ്രയിച്ചുകഴിയുന്ന അധ്യാപകര്‍. അറിവും ജീവിതവും നിഷേധിക്കപ്പെട്ട് നില്‍ക്കുന്ന രണ്ട് പിഞ്ചുകുട്ടികള്‍.  ഒരിക്കല്‍ ബോധവത്കരണത്തിനായി കൊട്ടിയൂരില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു വീട്ടമ്മ ചോദിച്ചത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു- ‘നിങ്ങള്‍ പ്രസംഗിച്ച് പോകുന്നവരല്ളെ പ്രയാസങ്ങള്‍ വന്നാല്‍ ഞങ്ങളാണ് അനുഭവിക്കേണ്ടത്’ - അതിനുള്ള മറുപടി കൂടിയായിരുന്നു ഈ തീരുമാനം. എന്തുതന്നെയായാലും ധൈര്യപൂര്‍വം നേരിടാന്‍ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഒരു സമയത്ത് എയിഡ്സ് രോഗിയെന്ന് വരെ വിനോദ് മാസ്റ്ററെ ആക്ഷേപിച്ചു. എല്ലാം ചിരിച്ചുതള്ളി. സാക്ഷരതാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്‍െറ കാലം മുതല്‍ നടത്തിയ പൊതുപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‍െറ അനുഭവവും മനസ്സില്‍ ഉറച്ച ശാസ്ത്രബോധവും മാത്രമായിരുന്നു ഇതിനെയെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കാന്‍ ആ 30 കാരന്‍റെ കയ്യിലുള്ള ആയുധം.
സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്‍റ് കെട്ടിടത്തിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ഒറ്റമുറി, രണ്ട് ബെഞ്ചുകള്‍, ചുവരില്‍ തൂക്കിയിട്ട ബോര്‍ഡ്, തൊട്ടടുത്ത് പ്രത്യേകമായി തയാറാക്കിയ ടോയ്ലറ്റ് സൗകര്യം. ഇതായിരുന്നു അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമായി അധികൃതര്‍ ഒരുക്കിയ വിദ്യാലയം. കളിച്ചും രസിച്ചും പഠിക്കേണ്ട സമയത്ത് ഇരുണ്ട മുറിയില്‍ പഠിക്കാനായിരുന്നു ആ കുട്ടികളുടെ വിധി. പക്ഷേ, അല്‍പം കരുണയുള്ളവരും ഈ ഭൂമിയില്‍ ശേഷിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിച്ച് അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമൊപ്പം പഠിക്കാനായി രണ്ട് കൊച്ചുകൂട്ടുകാരും കൂടി വന്നത്തെി. കൊട്ടിയൂരിലെതന്നെ സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകരായ കെ. മോഹനന്‍െറയും സതീശന്‍െറയും മക്കളായ അതുലും അജയുമാണ് മന$സാക്ഷിയുടെ നറുവെട്ടമായി മാറിയത്.

അവഗണനയും വേദനയും ആഴമേറിയ മുറിവേല്‍പിച്ച ഈ കുരുന്നു മനസുകളില്‍ ആത്മവിശ്വാസം നട്ടു പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്ററുടെ പ്രഥമ ദൗത്യം. ആനയും വണ്ടും സുഹൃത്തുക്കളായ കഥയായിരുന്നു മാസ്റ്ററുടെ ആദ്യ ദിവസത്തെ ക്ളാസ്. വലിയവനായ ആനയേയും ചെറിയവനായ വണ്ടിനെയും ഒന്നിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ആ കഥ.
‘ആദ്യമൊക്കെ നാലു കുട്ടികള്‍ക്കും സ്കൂളില്‍നിന്നുള്ള കഞ്ഞി ഞങ്ങളുടെ ക്ളാസ് റൂമില്‍ കൊണ്ടുവന്നുവെക്കും. ജയിലിനു സമാനമായ രീതിയായിരുന്നു. അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും മറ്റ് കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് പരസ്പരം സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കാരണം അവര്‍ മുകളിലത്തെ നിലയില്‍നിന്ന് താഴെയിറങ്ങാറില്ലായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് കടലാസുകളില്‍ വിശേഷങ്ങള്‍ എഴുതി അവര്‍ പരസ്പരം എറിഞ്ഞുകൊടുക്കും. തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെ ലോകത്തെന്നപോലെ കത്തുകളിലൂടെ മാത്രം സംവദിക്കുന്നതിന്‍െറ വേദന എത്രമാത്രമായിരിക്കും’.
ക്ളാസിനു പുറത്തേക്ക്...
കുട്ടികള്‍ക്ക് ക്ളാസ് മാത്രം എടുത്തതുകൊണ്ട് ശരിയാകില്ളെന്ന് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. 30 കി.മീ അധികം ദൂരമുണ്ട് വീടും സ്കൂളുമായി. ക്ളാസ് കഴിഞ്ഞ് വീട്ടില്‍  പോവാതെ വൈകീട്ട് മിക്ക വീടുകളിലും കയറിയിറങ്ങും. എച്ച്.ഐ.വി ബാധിതരായ കുട്ടികളുടെ കൂടെയിരുന്ന് പഠിച്ചതുകൊണ്ട് അസുഖം വരില്ളെന്ന് മറ്റ് രക്ഷിതാക്കളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
ചില ദിവസങ്ങളില്‍ നാലു കുട്ടികളെയും കൂട്ടി ടൗണിലൂടെ നടക്കാനിറങ്ങും. അക്ഷരയും അനുരൂപും മറ്റ് രണ്ടുകൂട്ടുകാരും  കളിച്ചുനില്‍ക്കുന്നത് കണ്ട് മറ്റുള്ള കുട്ടികളില്‍ മാറ്റമുണ്ടാക്കാനായിരുന്നു ഈ യാത്ര.
പുതിയ ക്ളാസ് മുറിയിലെ പഠനം തുടങ്ങി ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ കുട്ടികളെയുംകൊണ്ട് മൈതാനത്ത് കളിക്കാനിറങ്ങി. കുറച്ച് കുട്ടികള്‍ അന്ന് അക്ഷരയുടെയും അനന്ദുവിന്‍െറയും ഒപ്പം കൂടി. ചെറിയ എതിര്‍പ്പുകളൊന്നും അവര്‍ വകവെച്ചില്ല. തുടര്‍ന്ന് സ്കൂളിലെ ബാലസഭയില്‍ അക്ഷരയെക്കൊണ്ട് പാട്ട് പാടിച്ചു. പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കിയായിരുന്ന അക്ഷര അന്ന് സന്തോഷാശ്രു പൊഴിച്ചത്  വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ഇന്നും  ഓര്‍ക്കുന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ വേര്‍തിരിവിന്‍െറ വേലിക്കെട്ടുകള്‍ മായുകയായിരുന്നു. ആറു മാസമായിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ക്ളാസെടുത്തത്. തുടര്‍ന്ന് ആദ്യം എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ച മറ്റുള്ള അധ്യാപകരും അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടുവന്നു. ആരും അറിയാതെ പ്രചാരണ കോലാഹലങ്ങളില്ലാതെ വീണ്ടും ഈ കുരുന്നുകള്‍ക്ക് പൊതുവിദ്യാലയത്തിലേക്ക് വീണ്ടും അവസരം ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ പ്രത്യേകമായ ക്ളാസ്മുറിയും പ്രത്യേക അധ്യാപകനും ഇല്ലാതായി. എതിര്‍പ്പുകള്‍ സ്നേഹമായി പരിണയിക്കുകയായിരുന്നു. ലക്ഷ്യംകണ്ട സംതൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു തന്‍െറ പഴയ സ്കൂളിലേക്ക് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ തിരിച്ചുപോയത്.
അവാര്‍ഡിനേക്കാള്‍ വലിയ ‘പുരസ്കാരം’
21 വര്‍ഷമായുള്ള തന്‍െറ അധ്യാപക ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും സംതൃപ്തി ലഭിച്ചത് ഈ ആറു മാസമായിരുന്നെന്ന് മാഷ് ഓര്‍ക്കുന്നു. 20 കൊല്ലമായി മുഴക്കുന്ന് പി.പി.ആര്‍.എം യു.പി സ്കൂളില്‍തന്നെയാണ് ഇദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി ബസ് സൗകര്യം മാത്രമാണ് മുഴക്കുന്ന് പഞ്ചായത്തിലെ മുടക്കോഴിയില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പി.പി.ആര്‍.എം സ്കൂളില്‍ എത്തിച്ചേരാനുള്ള മാര്‍ഗം. ഇന്നും വീട്ടിലത്തെണമെങ്കില്‍ രണ്ട് ബസുകള്‍ മാറിക്കയറണം. ചിലപ്പോള്‍ ടൗണിലേക്ക് ഓട്ടോയൊ, ബൈക്കോ കിട്ടും. അല്ലാത്തപ്പോള്‍ നാല് കിലോമീറ്റര്‍ നടക്കും. തിരിച്ചിറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് വെറുതെ ചോദിച്ചു: ‘മികച്ച അധ്യാപകനുള്ള അവാര്‍ഡോ മറ്റോ’  ചിരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു മറുപടി. ‘രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള സമരത്തില്‍ എളിയ പങ്കുവഹിക്കാന്‍ സാധിച്ചതില്‍ ഞാനേറെ സന്തോഷവാനാണ്. പിന്നീടൊരിക്കലും കേരളത്തില്‍ എയ്ഡ്സ് രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ ഒരു കുട്ടിയും സ്കൂളില്‍നിന്ന് പുറത്തുപോകേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല. അന്ന് അറിയപ്പെടാത്ത എത്രയോ പേര്‍ അഭിനന്ദന കത്തുകള്‍ എന്നെ തേടിയത്തെുകയുണ്ടായി. എനിക്ക് ശക്തിയും ഊര്‍ജവുമായി ആ കത്തുകള്‍ ഇന്നും സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഏതൊരു അവാര്‍ഡിനേക്കാളും വലുതാണ് എനിക്കവ.’
ആറു മാസംകൊണ്ട് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ചെയ്തത് സമൂഹ മനസാക്ഷിയുടെ കണ്ണ് തുറപ്പിക്കലായിരുന്നു. ഒപ്പം ‘അധ്യാപകന്‍’ എന്ന വാക്കിന്‍െറ നിര്‍വചനം സമൂഹത്തെ ബോധ്യമാക്കുകയുമായിരുന്നു.  സിലബസുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന അധ്യാപകരും ലക്ഷങ്ങള്‍ മുടക്കി മാനേജ്മെന്‍റ് സ്കൂളില്‍ അധ്യാപക പദവി ചോദിച്ചുവാങ്ങുന്നവര്‍ക്കും  ഈ പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ അധ്യാപകനില്‍ നല്ളൊരു മാതൃകയുണ്ട്.

രോഗങ്ങളോടുള്ള മലയാളിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് മാഷിനെ കുറെയധികം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. "ഡോ. ബി. ഇക്ബാല്‍ ബോധവത്കരണത്തിനായി കൊട്ടിയൂരില്‍ വന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യമുണ്ട്. വാര്‍ധയിലെ ആശ്രമത്തില്‍ കുഷ്ഠരോഗികക്കൊപ്പമാണ് ഗാന്ധിജി ജീവിച്ചത്. അന്ന് ജാതിയുടെ പേരിലാണ് വിവേചനം നിലനിന്നിരുന്നത്. ഇന്നത് രോഗത്തിന്‍െറ പേരിലാണ്. മൈസൂരില്‍ പ്ളേഗ് പടര്‍ന്നപ്പോള്‍ നിയന്ത്രണച്ചുമതല സ്വയം ഏറ്റെടുത്ത് വില്‍പത്രം തയാറാക്കി മൈസൂരിലേകക്ക് പോയ ഡോ. പല്‍പ്പു ജനിച്ച നാടാണിത്. കൊട്ടിയൂരില്‍ പല്‍പ്പുവിന്‍െറ വില്‍പത്രം വിതരണം ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു."
ചെറിയ പോരാട്ടത്തിനിടയിലും വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ മനസ്സിലാക്കിയ മറ്റൊരു കാര്യമുണ്ട്. ‘പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനും ജനകീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനും ഇടയില്‍ പ്രശ്നാധിഷ്ഠിതമായ സന്നദ്ധ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ഇടമുണ്ട് എന്ന്
- See more at: http://www.madhyamam.com/news/313305/141012#sthash.opO6r7dk.prWyZj1R.dpuf
12
Oct
2014
ദൈവദൂതനെപ്പോലെ ഒരധ്യാപകന്‍

‘‘ഇരുളിലാണ്ടവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ ദൈവം പലരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ളേ, എന്‍െറ മക്കളുടെ ദൈവമായി ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് കയറിവന്നു.’’ (ആത്മകഥ: വി പോസ്റ്റീവ് - ടി.കെ. രമ)
കൊട്ടിയൂരിലെ ടി.കെ. രമയെ ഓര്‍മയില്ളേ; ഒരുപക്ഷെ, അവരെക്കാള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു പരിചിതം അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും ആയിരിക്കും. എയ്ഡ്സ് എന്ന രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ പുരോഗമന കേരളം ഭ്രഷ്ട് കല്‍പിച്ച രണ്ടു മക്കളുടെ ഹതഭാഗ്യയായ അമ്മയാണ് രമ. അതുവരെ അജ്ഞാതമായി മാത്രം കേട്ടിരുന്ന എയ്ഡ്സ് എന്ന നാലക്ഷരത്തിന്‍െറ ഭീതിയില്‍ സമൂഹം ഇവരെ ഒറ്റുകാരായി ചിത്രീകരിച്ചു. പലപ്പോഴും ആത്മഹത്യയുടെ വക്കിലത്തെിയ ഈ അമ്മ പറക്കമുറ്റാത്ത തന്‍െറ കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജീവിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരിക്കലും തളരാത്ത ആ മനസ്ഥൈര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടത് രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനും വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചപ്പോഴായിരുന്നു. പഠിക്കാനുള്ള തന്‍െറ പൊന്നോമനകളുടെ അവകാശം നിഷേധിച്ചതാകട്ടെ മറ്റ് കുട്ടികളുടെ മാതാപിതാക്കളും.
എച്ച്.ഐ.വി ബാധിതര്‍ എന്ന മുദ്രകുത്തി അക്ഷര ദാഹം നിഷേധിച്ച അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമായി ഒരുപാട് ശബ്ദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നിരുന്ന കാലം. വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചതിനെതിരെ രൂപപ്പെട്ട സമരമുഖത്തിന് നേതൃത്വം നല്‍കികൊണ്ട് ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്തും സയന്‍സ് വിഷന്‍ പ്രവര്‍ത്തകരും കടന്നുവന്നു. ഒടുവില്‍ അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായ എ.കെ. ആന്‍റണി ഇടപെട്ട് പൊതുവിദ്യാലയത്തില്‍ പഠിക്കാനുള്ള അവകാശം ഈ കുരുന്നുകള്‍ക്ക് നല്‍കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, പ്രശ്നമവസാനിച്ചില്ല. എച്ച്.ഐ.വി ബാധിതരായ കുട്ടികള്‍ പഠിക്കുന്ന വിദ്യാലയത്തില്‍ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ വിടില്ളെന്ന് മറ്റ് രക്ഷിതാക്കളും തീരുമാനമെടുക്കുന്നു. അവസാനം ഒരൊത്തുതീര്‍പ്പ്. അക്ഷരെയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാനായി പ്രത്യേകമായൊരു ക്ളാസ്റൂം ഒരുക്കുക. സാംസ്കാരിക കേരളം ലജ്ജിച്ച നടപടിയായിരുന്നു അത്. 14 വയസ് വരെ നിര്‍ബന്ധിതവും സാര്‍വത്രികവുമായി വിദ്യാഭ്യാസമെന്നത് മൗലികാവകാശമായുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിലായിരുന്നു രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ ഈ വിവേചനം.
എന്നാല്‍, പ്രശ്നം അവിടംകൊണ്ടും അവസാനിച്ചില്ല. പ്രത്യേക ക്ളാസ്മുറി ഒരുക്കിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ വിദ്യാലയത്തിലെ ഒരധ്യാപകനും അക്ഷരയേയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടുവന്നില്ല. പഠിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോള്‍ പഠിപ്പിക്കാന്‍ അധ്യാപകനില്ലാത്ത അവസ്ഥ. അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക്പോലും വിലക്കുകല്‍പിച്ച സമൂഹത്തിന് മുന്നില്‍ ഈ ഭാരിച്ചദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ആര് തയാറാകും? ഇരുളടഞ്ഞ ഭാവി മുന്നില്‍കണ്ട അക്ഷരയുടേയും അനന്ദുവിന്‍െറയും മുന്നിലേക്ക് സമൂഹ മനസാക്ഷിയുടെ കണ്ണുതുറപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആ അധ്യാപകന്‍ കടന്നുവന്നത്. ഇരുളിലാണ്ടവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ ദൈവം പലരൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ളേ അതുപോലെ.
കണ്ണൂര്‍ ആലച്ചേരി സ്വദേശിയാണ് കെ. വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍. മുഴക്കുന്ന് പി.പി.ആര്‍.എം.യു.പി സ്കൂളില്‍ അധ്യാപകനായിരിക്കെ അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത അറിയിക്കുകയായിരുന്നു. ശാസ്ത്ര-സാഹിത്യ പരിഷത്തിന്‍െറ സജീവ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ കൂടിയായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം, കൊട്ടിയൂരിലെ ജനങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കുന്നതിനായി എത്തുക പതിവായിരുന്നു. 2004ല്‍ ആയിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ പ്രത്യേക അധ്യാപകനായത്തെുന്നത്. ഒരു ദശകം പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവും വിനോദ് മാസ്റ്ററില്‍ കണ്ടില്ല. ഹൃദ്യമായ പുഞ്ചിരി, ലളിതമായ വസ്ത്രാധാരണം, ഒരു വാഹനംപോലും സ്വന്തമായി വാങ്ങിയിട്ടില്ല. ഒഴിഞ്ഞ ക്ളാസ് മുറിയിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് 10 വര്‍ഷം മുമ്പ് നടന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി  അദ്ദേഹം ഓര്‍ത്തത്തെു.
ഓര്‍മയിലെ ആ ദിനങ്ങള്‍
ഇവിടെ വരുമ്പോള്‍ ഒത്തിരി ആശങ്കകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന് കാരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അക്ഷരയും അനന്ദുവും പഠിക്കുന്ന സ്കൂളിലേക്ക് തങ്ങളുടെ മക്കളെ അയക്കില്ളെന്ന് ശഠിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കള്‍, സ്കൂളിന്‍െറ ഭാവിയെപ്പറ്റി ആശങ്കപ്പെടുന്ന മാനേജ്മെന്‍റ്, അവരെ ആശ്രയിച്ചുകഴിയുന്ന അധ്യാപകര്‍. അറിവും ജീവിതവും നിഷേധിക്കപ്പെട്ട് നില്‍ക്കുന്ന രണ്ട് പിഞ്ചുകുട്ടികള്‍.  ഒരിക്കല്‍ ബോധവത്കരണത്തിനായി കൊട്ടിയൂരില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു വീട്ടമ്മ ചോദിച്ചത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു- ‘നിങ്ങള്‍ പ്രസംഗിച്ച് പോകുന്നവരല്ളെ പ്രയാസങ്ങള്‍ വന്നാല്‍ ഞങ്ങളാണ് അനുഭവിക്കേണ്ടത്’ - അതിനുള്ള മറുപടി കൂടിയായിരുന്നു ഈ തീരുമാനം. എന്തുതന്നെയായാലും ധൈര്യപൂര്‍വം നേരിടാന്‍ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഒരു സമയത്ത് എയിഡ്സ് രോഗിയെന്ന് വരെ വിനോദ് മാസ്റ്ററെ ആക്ഷേപിച്ചു. എല്ലാം ചിരിച്ചുതള്ളി. സാക്ഷരതാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്‍െറ കാലം മുതല്‍ നടത്തിയ പൊതുപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‍െറ അനുഭവവും മനസ്സില്‍ ഉറച്ച ശാസ്ത്രബോധവും മാത്രമായിരുന്നു ഇതിനെയെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കാന്‍ ആ 30 കാരന്‍റെ കയ്യിലുള്ള ആയുധം.
സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്‍റ് കെട്ടിടത്തിനോട് ചേര്‍ന്നുള്ള ഒറ്റമുറി, രണ്ട് ബെഞ്ചുകള്‍, ചുവരില്‍ തൂക്കിയിട്ട ബോര്‍ഡ്, തൊട്ടടുത്ത് പ്രത്യേകമായി തയാറാക്കിയ ടോയ്ലറ്റ് സൗകര്യം. ഇതായിരുന്നു അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമായി അധികൃതര്‍ ഒരുക്കിയ വിദ്യാലയം. കളിച്ചും രസിച്ചും പഠിക്കേണ്ട സമയത്ത് ഇരുണ്ട മുറിയില്‍ പഠിക്കാനായിരുന്നു ആ കുട്ടികളുടെ വിധി. പക്ഷേ, അല്‍പം കരുണയുള്ളവരും ഈ ഭൂമിയില്‍ ശേഷിക്കുന്നുവെന്ന് തെളിയിച്ച് അക്ഷരക്കും അനന്ദുവിനുമൊപ്പം പഠിക്കാനായി രണ്ട് കൊച്ചുകൂട്ടുകാരും കൂടി വന്നത്തെി. കൊട്ടിയൂരിലെതന്നെ സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകരായ കെ. മോഹനന്‍െറയും സതീശന്‍െറയും മക്കളായ അതുലും അജയുമാണ് മന$സാക്ഷിയുടെ നറുവെട്ടമായി മാറിയത്.

അവഗണനയും വേദനയും ആഴമേറിയ മുറിവേല്‍പിച്ച ഈ കുരുന്നു മനസുകളില്‍ ആത്മവിശ്വാസം നട്ടു പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്ററുടെ പ്രഥമ ദൗത്യം. ആനയും വണ്ടും സുഹൃത്തുക്കളായ കഥയായിരുന്നു മാസ്റ്ററുടെ ആദ്യ ദിവസത്തെ ക്ളാസ്. വലിയവനായ ആനയേയും ചെറിയവനായ വണ്ടിനെയും ഒന്നിപ്പിച്ച സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു ആ കഥ.
‘ആദ്യമൊക്കെ നാലു കുട്ടികള്‍ക്കും സ്കൂളില്‍നിന്നുള്ള കഞ്ഞി ഞങ്ങളുടെ ക്ളാസ് റൂമില്‍ കൊണ്ടുവന്നുവെക്കും. ജയിലിനു സമാനമായ രീതിയായിരുന്നു. അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും മറ്റ് കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് പരസ്പരം സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. കാരണം അവര്‍ മുകളിലത്തെ നിലയില്‍നിന്ന് താഴെയിറങ്ങാറില്ലായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് കടലാസുകളില്‍ വിശേഷങ്ങള്‍ എഴുതി അവര്‍ പരസ്പരം എറിഞ്ഞുകൊടുക്കും. തൊട്ടുകൂടായ്മയുടെ ലോകത്തെന്നപോലെ കത്തുകളിലൂടെ മാത്രം സംവദിക്കുന്നതിന്‍െറ വേദന എത്രമാത്രമായിരിക്കും’.
ക്ളാസിനു പുറത്തേക്ക്...
കുട്ടികള്‍ക്ക് ക്ളാസ് മാത്രം എടുത്തതുകൊണ്ട് ശരിയാകില്ളെന്ന് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. 30 കി.മീ അധികം ദൂരമുണ്ട് വീടും സ്കൂളുമായി. ക്ളാസ് കഴിഞ്ഞ് വീട്ടില്‍  പോവാതെ വൈകീട്ട് മിക്ക വീടുകളിലും കയറിയിറങ്ങും. എച്ച്.ഐ.വി ബാധിതരായ കുട്ടികളുടെ കൂടെയിരുന്ന് പഠിച്ചതുകൊണ്ട് അസുഖം വരില്ളെന്ന് മറ്റ് രക്ഷിതാക്കളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
ചില ദിവസങ്ങളില്‍ നാലു കുട്ടികളെയും കൂട്ടി ടൗണിലൂടെ നടക്കാനിറങ്ങും. അക്ഷരയും അനുരൂപും മറ്റ് രണ്ടുകൂട്ടുകാരും  കളിച്ചുനില്‍ക്കുന്നത് കണ്ട് മറ്റുള്ള കുട്ടികളില്‍ മാറ്റമുണ്ടാക്കാനായിരുന്നു ഈ യാത്ര.
പുതിയ ക്ളാസ് മുറിയിലെ പഠനം തുടങ്ങി ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ കുട്ടികളെയുംകൊണ്ട് മൈതാനത്ത് കളിക്കാനിറങ്ങി. കുറച്ച് കുട്ടികള്‍ അന്ന് അക്ഷരയുടെയും അനന്ദുവിന്‍െറയും ഒപ്പം കൂടി. ചെറിയ എതിര്‍പ്പുകളൊന്നും അവര്‍ വകവെച്ചില്ല. തുടര്‍ന്ന് സ്കൂളിലെ ബാലസഭയില്‍ അക്ഷരയെക്കൊണ്ട് പാട്ട് പാടിച്ചു. പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കിയായിരുന്ന അക്ഷര അന്ന് സന്തോഷാശ്രു പൊഴിച്ചത്  വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ഇന്നും  ഓര്‍ക്കുന്നു. പതുക്കെ പതുക്കെ വേര്‍തിരിവിന്‍െറ വേലിക്കെട്ടുകള്‍ മായുകയായിരുന്നു. ആറു മാസമായിരുന്നു വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ക്ളാസെടുത്തത്. തുടര്‍ന്ന് ആദ്യം എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ച മറ്റുള്ള അധ്യാപകരും അക്ഷരയെയും അനന്ദുവിനെയും പഠിപ്പിക്കാന്‍ മുന്നോട്ടുവന്നു. ആരും അറിയാതെ പ്രചാരണ കോലാഹലങ്ങളില്ലാതെ വീണ്ടും ഈ കുരുന്നുകള്‍ക്ക് പൊതുവിദ്യാലയത്തിലേക്ക് വീണ്ടും അവസരം ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ പ്രത്യേകമായ ക്ളാസ്മുറിയും പ്രത്യേക അധ്യാപകനും ഇല്ലാതായി. എതിര്‍പ്പുകള്‍ സ്നേഹമായി പരിണയിക്കുകയായിരുന്നു. ലക്ഷ്യംകണ്ട സംതൃപ്തിയോടെയായിരുന്നു തന്‍െറ പഴയ സ്കൂളിലേക്ക് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ തിരിച്ചുപോയത്.
അവാര്‍ഡിനേക്കാള്‍ വലിയ ‘പുരസ്കാരം’
21 വര്‍ഷമായുള്ള തന്‍െറ അധ്യാപക ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും സംതൃപ്തി ലഭിച്ചത് ഈ ആറു മാസമായിരുന്നെന്ന് മാഷ് ഓര്‍ക്കുന്നു. 20 കൊല്ലമായി മുഴക്കുന്ന് പി.പി.ആര്‍.എം യു.പി സ്കൂളില്‍തന്നെയാണ് ഇദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി ബസ് സൗകര്യം മാത്രമാണ് മുഴക്കുന്ന് പഞ്ചായത്തിലെ മുടക്കോഴിയില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പി.പി.ആര്‍.എം സ്കൂളില്‍ എത്തിച്ചേരാനുള്ള മാര്‍ഗം. ഇന്നും വീട്ടിലത്തെണമെങ്കില്‍ രണ്ട് ബസുകള്‍ മാറിക്കയറണം. ചിലപ്പോള്‍ ടൗണിലേക്ക് ഓട്ടോയൊ, ബൈക്കോ കിട്ടും. അല്ലാത്തപ്പോള്‍ നാല് കിലോമീറ്റര്‍ നടക്കും. തിരിച്ചിറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് വെറുതെ ചോദിച്ചു: ‘മികച്ച അധ്യാപകനുള്ള അവാര്‍ഡോ മറ്റോ’  ചിരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു മറുപടി. ‘രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള സമരത്തില്‍ എളിയ പങ്കുവഹിക്കാന്‍ സാധിച്ചതില്‍ ഞാനേറെ സന്തോഷവാനാണ്. പിന്നീടൊരിക്കലും കേരളത്തില്‍ എയ്ഡ്സ് രോഗത്തിന്‍െറ പേരില്‍ ഒരു കുട്ടിയും സ്കൂളില്‍നിന്ന് പുറത്തുപോകേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല. അന്ന് അറിയപ്പെടാത്ത എത്രയോ പേര്‍ അഭിനന്ദന കത്തുകള്‍ എന്നെ തേടിയത്തെുകയുണ്ടായി. എനിക്ക് ശക്തിയും ഊര്‍ജവുമായി ആ കത്തുകള്‍ ഇന്നും സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഏതൊരു അവാര്‍ഡിനേക്കാളും വലുതാണ് എനിക്കവ.’
ആറു മാസംകൊണ്ട് വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ ചെയ്തത് സമൂഹ മനസാക്ഷിയുടെ കണ്ണ് തുറപ്പിക്കലായിരുന്നു. ഒപ്പം ‘അധ്യാപകന്‍’ എന്ന വാക്കിന്‍െറ നിര്‍വചനം സമൂഹത്തെ ബോധ്യമാക്കുകയുമായിരുന്നു.  സിലബസുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന അധ്യാപകരും ലക്ഷങ്ങള്‍ മുടക്കി മാനേജ്മെന്‍റ് സ്കൂളില്‍ അധ്യാപക പദവി ചോദിച്ചുവാങ്ങുന്നവര്‍ക്കും  ഈ പ്രൈമറി സ്കൂള്‍ അധ്യാപകനില്‍ നല്ളൊരു മാതൃകയുണ്ട്.

രോഗങ്ങളോടുള്ള മലയാളിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടിനെക്കുറിച്ച് മാഷിനെ കുറെയധികം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. "ഡോ. ബി. ഇക്ബാല്‍ ബോധവത്കരണത്തിനായി കൊട്ടിയൂരില്‍ വന്നപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യമുണ്ട്. വാര്‍ധയിലെ ആശ്രമത്തില്‍ കുഷ്ഠരോഗികക്കൊപ്പമാണ് ഗാന്ധിജി ജീവിച്ചത്. അന്ന് ജാതിയുടെ പേരിലാണ് വിവേചനം നിലനിന്നിരുന്നത്. ഇന്നത് രോഗത്തിന്‍െറ പേരിലാണ്. മൈസൂരില്‍ പ്ളേഗ് പടര്‍ന്നപ്പോള്‍ നിയന്ത്രണച്ചുമതല സ്വയം ഏറ്റെടുത്ത് വില്‍പത്രം തയാറാക്കി മൈസൂരിലേകക്ക് പോയ ഡോ. പല്‍പ്പു ജനിച്ച നാടാണിത്. കൊട്ടിയൂരില്‍ പല്‍പ്പുവിന്‍െറ വില്‍പത്രം വിതരണം ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു."
ചെറിയ പോരാട്ടത്തിനിടയിലും വിനോദ് മാസ്റ്റര്‍ മനസ്സിലാക്കിയ മറ്റൊരു കാര്യമുണ്ട്. ‘പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനും ജനകീയ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനും ഇടയില്‍ പ്രശ്നാധിഷ്ഠിതമായ സന്നദ്ധ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ഇടമുണ്ട് എന്ന്
- See more at: http://www.madhyamam.com/news/313305/141012#sthash.opO6r7dk.prWyZj1R.dpuf

Wednesday, October 15, 2014

പഞ്ചായത്തുകളും സമൂഹവും വിദ്യാലയത്തിലിടപെടുന്നതിനെ ഭയക്കുന്നവര്‍ തെറ്റു തിരുത്തണം


പ്രാദേശിക ഭരണകൂടങ്ങളെ വിദ്യാലയപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പങ്കെടുപ്പിക്കുന്നതിനെതിരേ കടുത്ത പ്രതിഷേധമാണ് കഴിഞ്ഞ സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് അന്നത്തെ പ്രതിപക്ഷ അധ്യാപകസംഘടനകളും ഒരു വിഭാഗം മാനേജ്മെന്റുകളും ഉയര്‍ത്തിയത്. ഇപ്പോള്‍ എല്ലാവരേയും ഇടപെടുവിക്കാനാണ് തീരുമാനം.ഉത്തരവിറങ്ങി.
ഫോക്കസ്
എസ് എസ് എ നടത്തുന്ന ഫോക്കസ് പരിപാടിയ്ക് തദ്ദേശഭരണത്തിലെ പ്രതിനിധികളെ വേണം.
സ്കൂളിന്റെ നിലനില്‍പ് പ്രതിസന്ധിയിലാവുകയും ആയിരക്കണക്കിന് അധ്യാപകര്‍ ബാങ്കിലാവുകയും ചെയ്ത സവിശേഷ സാഹചര്യത്തിലെങ്കിലും പ്രാദേശികഭരണകൂടത്തേയും സമൂഹത്തെയും പങ്കാളികളാക്കി സമൂഹത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത നേടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യണം.
ആലപ്പുഴയിലെ ഒരു വിദ്യാലയവികസന പരിപാടിയില്‍ ഞാന്‍ പങ്കെടുത്തു. ജനപ്രതിനിധികള്‍ ക്രിയാത്മകമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും സഹായവും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. വിദ്യാലയയത്തിന്റെ മുഖച്ഛായ മാറ്റാന്‍ പര്യാപ്തമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അതിലുണ്ട്
ഇതുവരെ എന്തുകൊണ്ട് ഈ പിന്തുണസംഘത്തെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയില്ല?
  • സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയാണ് വിദ്യാലയം. 
  • വിദ്യാലയത്തില്‍ നിന്നും സുതാര്യതയുടെ തുറന്ന സമീപനത്തിന്റെ സൗഹാര്‍ദ്ദത്തിന്റെ നന്മയുടെ പാഠങ്ങളാണുണ്ടാവേണ്ടത്. 
  • വിദ്വേഷത്തിന്റേതല്ല. ജനങ്ങള്‍ ഭരിക്കാന്‍ നിയോഗിച്ചവരെ ശത്രുക്കളായി കാണരുത്. 
  • അവര്‍ നല്ല സംഘാടകരും നാടിന്റെ നേതാക്കളുമാണ് എന്ന ഓര്‍മ വേണമായിരുന്നു
  •  
അവകാശനിയമവും പുതിയ ഉത്തരവും
വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശനിയമത്തില്‍ തദ്ദേശ സര്‍ക്കാരുകളുടെ അധികാരത്തെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാരും അതനുസരിച്ച് ഉത്തരവിറക്കണം. ഇതു സംബന്ധിച്ച് കേന്ദ്രമാനവ വിഭവമന്ത്രാലയം 21.05.2013, 31.01,2014 എന്നീ തീയതികളില്‍ രണ്ടു കത്തുകള്‍ സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാരിന് അയച്ചു. കേരളസര്‍ക്കാരിന് അവകാശനിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ തദ്ദേശസ്വയം ഭരസ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്ക് ചുമതല നല്‍കി ഉത്തരവിറക്കേണ്ടി വന്ന സാഹചര്യം ഇതാണ്.
G.O(P)No.192/2014/GEdn (RTE Act - Notifying local authorities and preparation of activity mapping for local authorities )
പ്രധാനകാര്യങ്ങള്‍ ( ബ്രാക്കറ്റിലുളളത് എന്റെ വിശകലന ചിന്ത) 
  • തങ്ങളുടെ അധികാരപരിധിയിലുളള വിദ്യാലയങ്ങള്‍, നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട പാഠ്യപദ്ധതിയാണ് പിന്തുടരുന്നതെന്നുറപ്പാക്കണം ( അനംഗീകൃതപാഠ്യപദ്ധതി പ്രകാരം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വിദ്യാലയങ്ങള്‍ പൂട്ടിക്കുമോ?)
  • നിര്‍ദിഷ്ടസാധ്യായദിനലഭ്യത, സ്കൂള്‍ പ്രവൃത്തനം എന്നി മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യുക ( അവധിദിനങ്ങളുടെ കവരല്‍ പ്രക്രിയ എങ്ങനെ തടയും? )
  • മോശം പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കുന്ന വിദ്യാലയങ്ങളിലെ പ്രഥാമാധ്യാപകര്‍ സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മറ്റിയംഗങ്ങള്‍ എന്നിവരുടെ യോഗം വിളിച്ച് അവകാശനിയമത്തിന്റെ അന്തസത്ത ഉള്‍ക്കൊണ്ടു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിന് സമ്മര്‍ദം സൃഷ്ടിക്കണം ( ഇത് വിവേകപൂരണമായി കാണണം. അധ്യാപകസംഘടനകള്‍ ആവശ്യമില്ലാത്ത ബഹളം വെക്കരുത്, വിദ്യാലയങ്ങള്‍ സമൂഹപിന്തുണയോടെ മെച്ചപ്പെടട്ടെ)
  • കൃത്യമായ ഇടവേളകളില്‍ വിദ്യാലയത്തിന്റെ പഠനനിലവാരപുരോഗതി പരിശോധിക്കണം ( മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യാനുളള മാര്‍ഗരേഖ തയ്യാറാക്കണം.സൗഹൃദപരമാകണം.സമൂഹത്തിനു ബോധ്യപ്പെടണം)
  • അക്കാദമിക കലണ്ടര്‍പ്രകാരം വിദ്യാലയപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുവെന്നുറപ്പു വരുത്തണം
വിശദാംശങ്ങള്‍ ചുവടെ നല്‍കുന്നു

അവകാശനിയമം തദ്ദേശഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ ചുമതല (ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്)
എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും സൗജന്യവും നിര്‍ബന്ധിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കുക
  • കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കാനായി തങ്ങളുടെ അധികാര പരിധിയില്‍പ്പെടുന്ന ഏഴാം ക്ലാസുവരെയുളള സര്‍ക്കാര്‍ /എയിഡഡ്/സ്വാകാര്യ വിദ്യാലയങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കുക
  • സ്ഥിരവാസമില്ലാത്ത കുട്ടികളെ കൂടി പരിഗണിച്ച് പ്രദേശത്തെ ആറു മുതല്‍ പതിനാലു വയസുവരെ പ്രായമുളള എല്ലാ കുട്ടികളുടേയും ലിസ്റ്റ് ഉള്‍പ്പെടുന്ന രജിസ്റ്ററ്‍ തയ്യാറാക്കുക. അത് നിരന്തരം കാലോചിതമാക്കുന്നതിനുളള സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തുക
  • ഇതിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ എല്ലാ കുട്ടികളും വിദ്യാലയത്തിലെത്തി എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുക
  • പ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി രക്ഷിതാക്കളുമായി ബന്ധപ്പടുകയും പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക
വിദ്യാലയസൗകര്യമില്ലാത്തിടങ്ങളില്‍ മൂന്നു വര്‍ഷത്തിനകം വിദ്യാലയങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കണം
  • അയല്‍പക്ക വിദ്യാലയങ്ങളില്ലാത്തിടങ്ങളില്‍ അതിനുവേണ്ടി പ്രയത്നിക്കുക
  • ആവശ്യമായ സ്ഥലം കണ്ടെത്തുക
  • വിദ്യാലയം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ജില്ലാ അധികാരികളെ സഹായിക്കുക
ദുര്‍ബലജനവിഭാഗങ്ങളില്‍പെട്ട വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ യാതൊരുവിധ വിവേചനവും നേരിടുന്നില്ലെന്നുറപ്പാക്കണം
  • വിദ്യാലയങ്ങള്‍ വിവേചനരഹിതമായ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു എന്നുറപ്പാക്കല്‍
  • പിന്നാക്കവിഭാഗത്തില്‍പെട്ട വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ ഹാജര്‍നില പിന്തുടരുക
  • എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും പാഠ്യ പഠ്യേതരപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ തുല്യപങ്കാളിത്തം ലഭിക്കുന്നവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതിന് അധ്യാപകര്‍, എസ്‍ എം സി, പിടിഎ എന്നിവരുമായി ചേര്‍ന്ന് മോണിറ്ററിംഗ് , അവലോകനം ഇവ നടത്തുക
ജനിച്ച ദിവസം മുതല്‍ പതിനാലു വയസു പൂര്‍ത്തിയാകും വരെ തങ്ങളുടെ അധികാരപരിധിയിലുളള എല്ലാ കുട്ടികളുടേയും , പതിനെട്ടു വയസുവരെ പ്രത്യേക പരിഗണന അര്‍ഹിക്കുന്ന കുട്ടികളുടേയും രജ്സ്റ്റര്‍ സൂക്ഷിക്കുക
  • കുട്ടിയുടെ പേര്, മാതാപിതാക്കളുടെ പേര്,ജനനത്തീയതി, ലിംഗം,അങ്കണവാടി ,പ്രീസ്കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച വിവരം, ഇവ ഉള്‍പ്പെടുത്തി 0-3 പ്രായപരിധിയിലുളളവരുടെ വിവരങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദിഷ്ടഫോറത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കണം
  • 3-6 പ്രായപരിധിയിലുളളവരുടെ പേര്, മാതാപിതാക്കളുടെ പേര്,ജനനത്തീയതി, ലിംഗം, സ്കൂള്‍ പ്രവേശനവിവരം/ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കില്‍ ആ വിവരം/ പ്രത്യക പരിശീലനം സംബന്ധിച്ച വിവരം ഇവ ഇവ ഉള്‍പ്പെടുത്തി വിവരങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദിഷ്ടഫോറത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കണം
  • വിദ്യാലയത്തില്‍ പ്രവേശിക്കപ്പെടാത്തവര്‍, നാടോടിത്താമസക്കാര്‍ എന്നിവരുടെ വിവരമടങ്ങുന്ന രേഖ സൂക്ഷിക്കണം
  • പ്രത്യേകപരിഗണന അര്‍ഹിക്കുന്ന വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ , അനാഥാലയങ്ങളിലെ കുട്ടികള്‍, ഏകരക്ഷിതാവിന്റെ കുടുംബത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ എന്നിവരുടെ വിശദവിവരങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കണം.
തദ്ദേശഭരണസ്ഥാപനം തങ്ങളുടെ അധികാരപരിധിയില്‍പെടുന്ന ഓരോ വിദ്യാര്‍ഥിയുടേയും ഹാജര്‍നില, പഠനനേട്ടം, മറ്റൊരു ഉയര്‍ന്ന ക്ലാസിലേക്കുളള മാറ്റം, പ്രൈമറിഘട്ടം പൂര്‍ത്തിയാക്കല്‍ എന്നിവ മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യണം
  • ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിക്കും പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നുറപ്പു വരുത്തണം
  • സ്ഥിരമായി ക്ലാസില്‍ ഹാജരാകാതിരിക്കല്‍, കൊഴിഞ്ഞുപോക്ക് എന്നിവ ഏതെങ്കിലും കുട്ടികള്‍ക്ക് ബാധകമായാല്‍ പ്രാദേശികസമൂഹപിന്തുണയോടെ സ്ഥിരമായ ഹാജരും പുനപ്രവേശനവും ഉറപ്പാക്കണം
  • ഓരോ കുട്ടിയും പഠനനിലമെച്ചപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നു മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യണം
  • പ്രവേശനം, ഹാജര്‍, പ്രൈമറി വിദ്യാഭ്യാസ പൂര്‍ത്തീകരണം എന്നി ഉറപ്പാക്കാന്‍ സംബന്ധിച്ച് സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മറ്റിയെ സഹായിക്കണം
  • വിദ്യാലയ പ്രവേശനം സുതാര്യവും നല്ലനിലയിലുളളതുമാക്കുന്നതിന് സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മറ്റിയെ പിന്തുണയ്ക്കണം
  • ദുര്‍ബലജനവിഭാഗങ്ങളില്‍ പെട്ട വിദ്യാര്‍ഥികളെ വിദ്യാലയത്തിലെത്തിക്കുന്നതിന് രക്ഷിതാക്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കാന്‍ സഹായകമായ സംഘങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുത്തണം
  • അധ്യാപകരുടെ അഭാവം, ഭൂപ്രകൃതിപരമായ തടസ്സങ്ങള്‍ എന്നിവ മറികടക്കുന്നതിനു നടപടി സ്വീകരിക്കണം
തദ്ദേശസ്വയം ഭരണസ്ഥാപനങ്ങള്‍ വിദ്യാലയങ്ങളുടെ ഭൗതികസൗകര്യം ( കെട്ടിടം, ഫര്‍ണിച്ചര്‍, പഠനോപകരണം,അക്കാദമിക ജീവനക്കാര്‍ )എന്നിവ ഒരുക്കണം
  • ഭരണപരവും അക്കാദമികവുമായ ചുമതലകള്‍ മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യണം
  • സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മറ്റിയ്ക് ലഭിച്ച സഹായധനവിനിയോഗത്തിനു മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കണം
  • അധ്യാപകരുടെ അസാന്നിദ്ധ്യം, പ്രകടനപിന്നാക്കാവസ്ഥ എന്നിവ സംബന്ധിച്ച പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉന്നതോദ്യോഗസ്ഥരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തണം
  • അധ്യാപക വിദ്യാര്‍ഥി അനുപാതം സംബന്ധിച്ച പ്രശ്നങ്ങള്‍ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ ഡയറക്ടറുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ കൊണ്ടുവരിക
  • ആവശ്യമായ അക്കാദമിക ജീവനക്കാര്‍, പഠനോപകരണം എന്നിവ ലഭ്യമാക്കുന്നതിനായി പ്രശ്നങ്ങള്‍ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസ ഡയറക്ടറുടെ ശ്രദ്ധയില്‍പെടുത്തുക
ആറുവയസിനുമുകളിലുളള വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്ക് പ്രായത്തിനനുയോജ്യമായ ക്ലാസുകളില്‍ പ്രവേശനം നല്‍കേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ പ്രത്യേകപരിശീലനം നിര്‍ബന്ധിതമായി നല്‍കണം
  • വിദ്യാലയത്തില്‍ പ്രവേശിക്കപ്പെടാത്തവരുടെ രേഖ സൂക്ഷിക്കണം
  • സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മറ്റിയുമായി സഹകരിച്ച് ഇത്തരം കുട്ടികളുടെ വിദ്യാലയപ്രവേശനം ഉറപ്പാക്കുക
  • ഇങ്ങനെ പ്രവേശിക്കപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് കഴിയുന്നത്ര വിദ്യാലയത്തിനുളളിലോ ,അല്ലെങ്കില്‍ അടുത്തുളള സുരക്ഷിത സ്ഥലത്തോ പ്രത്യേകപരിശീലനം നല്‍കുന്നതിന് സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മറ്റിയെ സഹായിക്കുക
  • വിദ്യാലയത്തില്‍ പ്രവേശിക്കപ്പെടാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കുന്ന പ്രത്യേകപരിശീലനപരിപാടിയില്‍ അര്‍ഹരായ എല്ലാ കുട്ടികളേയും പങ്കെടുപ്പിക്കുന്നതിന് സമൂഹത്തെ സജ്ജമാക്കുക
  • പ്രദേശത്തിനുളളലേക്കു വരുന്നവരോ പ്രദേശം വിട്ടുപോകുന്നവരോ ആയ നാടോടിത്താമസക്കാരായ കുട്ടികളുടെ പഠനത്തെ പിന്തുടരുന്നതിന് സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തുക
മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ അനുശാസിക്കുന്ന ഗുണനിലവാരമുളള പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കുക
  • നിര്‍ദ്ദിഷ്ട അധ്യാപകവിദ്യാര്‍ഥി അനുപാതം പാലിക്കുന്നതിനായി വകുപ്പുമായി സഹകരിച്ച് ക്രമീകരണങ്ങള്‍ നടത്തുക
  • അനുവദിക്കപ്പെട്ട ഭൗതികസൗകര്യങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച നിര്‍വഹണപുരോഗതിയും പൂര്‍ത്തീകരണവും മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യുക
  • കുട്ടികളുടെ ഹാജര്‍, പ്രത്യേക പിന്തുണാപരിശീലനം എന്നിവ മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യുക
  • കുട്ടികള്‍ സ്ഥിരമായി വിദ്യാലയത്തിലെത്തുന്നതിന് സമൂഹത്തെ സജ്ജമാക്കുക
  • നിര്‍ദിഷ്ടസാധ്യായദിനലഭ്യത, സ്കൂള്‍ പ്രവൃത്തനം എന്നി മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യുക
പാഠ്യപദ്ധതി സമയബന്ധിതമായി പൂര്‍ത്തീകരിക്കുന്നുവെന്നുറപ്പു വരുത്തുക
  • തങ്ങളുടെ അധികാരപരിധിയിലുളള വിദ്യാലയങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട പാഠ്യപദ്ധതിയാണ് പിന്തുടരുന്നതെന്നുറപ്പാക്കണം
  • വിദ്യാര്‍ഥികളുടെ ഹാജര്‍നില ഉറപ്പാക്കാന്‍ നിരന്തരമായ അധ്യാപക രക്ഷാകര്‍തൃ സംമ്പര്‍ക്കസന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കണം.
അദ്യാപകര്‍ക്ക് പരിശീലന സൗകര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കുക
  • പുതിയതായി നിയമനം ലഭിക്കുന്ന അധ്യാപകര്‍ക്ക് പരിശീലനം നല്‍കുന്നതിന് ഭൗതികസൗകര്യമൊരുക്കണം
  • പരിശീനത്തില്‍ പരിഗണിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച് സമൂഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് ബി ആര്‍ സികളെ അറിയിക്കുക
തദ്ദേശഭരണസ്ഥാപനം തങ്ങളുടെ അധികാരപരിധിയില്‍പെടുന്ന വിദ്യാലയങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യണം
  • സ്കൂള്‍ കെട്ടിടങ്ങളുടെ മെയിന്റനന്‍സ് മോണിറ്റര്‍ ചെയ്യണം
  • വിദ്യാഭ്യാേതരമായ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലെന്നുറപ്പാക്കണം
  • അധ്യാപകരുടെ ഹാജര്‍ ഉറപ്പാക്കണം
  • ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിന് അതൃപ്തിയുണ്ടെങ്കില്‍ അത് ഡി ഇ ഒ ,ഡിഡിഇ എന്നിവരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തണം
  • മോശം പ്രകടനം കാഴ്ചവെക്കുന്ന വിദ്യാലയങ്ങളിലെ പ്രഥാമാധ്യാപകര്‍ സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കമ്മറ്റിയംഗങ്ങള്‍ എന്നിവരുടെ യോഗം വിളിച്ച് അവകാശനിയമത്തിന്റെ അന്തസത്ത ഉള്‍ക്കൊണ്ടു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിന് സമ്മര്‍ദം സൃഷ്ടിക്കണം
  • കൃത്യമായ ഇടവേളകളില്‍ വിദ്യാലയത്തിന്റെ പഠനനിലവാരപുരോഗതി പരിശോധിക്കണം
അക്കാദമിക കലണ്ടര്‍ തയ്യാറാക്കണം
  • അക്കാദമിക കലണ്ടര്‍പ്രകാരം വിദ്യാലയപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുവെന്നുറപ്പു വരുത്തണം
ഓരോ കുട്ടിക്കും സമഗ്ര ആരേഗ്യരേഖ സൂക്ഷിക്കണം
  • ഓരോ കുട്ടിക്കും ഹെല്‍ത് കാര്‍ഡ് ഉണ്ടെന്നുറപ്പാക്കുക.


ഈ ഉത്തരവ് പ്രായോഗികമാക്കാന്‍ എല്ലാവരും അണിനിരക്കണം. തദ്ദശവികസനത്തിലെ പ്രധാന അജണ്ടയാകണം പൊതുവിദ്യാലയസംരക്ഷണം. അനധികൃത വിദ്യാലയങ്ങള്‍ അടച്ചുപൂട്ടാനുളള ആര്‍ജവം ആദ്യം കാട്ടി അധ്യാപകരുടെയും വിദ്യാഭ്യാസപ്രവര്‍ത്തകരുടേയും മനസില്‍ ഇടം നേടണം.
അവകാശം സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. ആദ്യം കുട്ടിയുടെ അവകാശത്തിന് മുന്‍ഗണന വേണം.

ചര്‍ച്ച ആരംഭിക്കാം
തുടങ്ങിവെക്കൂ...