കുരുന്നുകളുടെ കണ്ണുകളില്‍ കൌതുകം. എന്നെ അവര്‍ ഉറ്റു നോക്കി.
ഞാന്‍ അധ്യാപികയോട്
:"രണ്ടാം
ക്ലാസിലെ കുട്ടികള്‍ എഴുത്തില്‍
എങ്ങനെ?”
"സാര്‍
ഇപ്പോള്‍ അക്ഷരം
പഠിപ്പിച്ചുറപ്പിക്കുകയാണ്.
“
"
കുട്ടികള്‍ക്ക് ഒരു പ്രവര്‍ത്തനം
കൊടുക്കട്ടെ,
ടീച്ചര്‍?”
പ്രവര്‍ത്തനത്തിലേക്ക്-
"മക്കളേ..”
(
കുട്ടികള്‍
പ്രതികരിക്കുന്നില്ല..വീണ്ടും
വിളിച്ചപ്പോള്‍ ക്ലാസ്
വിളികേട്ടു )
"ദേ
ബോര്‍ഡില്‍ ഒരു പടം വരക്കട്ടെ.എന്താ
ഈ വരച്ചത്?
"വര..
വര..” കിളിക്കൊന്ച്ചലുകളില്‍ ക്ലാസ് ആറാടി
സൂക്ഷിച്ചു
നോക്കിക്കേ?
(ഒരു വര
കൂടി ചേര്‍ക്കുന്നു )
"പാമ്പ്
പാമ്പ്...”കുട്ടികള്‍ക്കുത്സാഹം പൊട്ടിവിരിഞ്ഞു
"ഇതെന്താ?”
( പാമ്പിന്റെ
വാലിന്റെ അല്പം മുകളിലായി
ഒരു വട്ടം )
"സൂര്യന്‍..... സൂര്യന്‍" ഓരോ vവരയും അവര്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയാണ് .ചിന്തകളില്‍ അവരുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ കുറുകി
"സൂര്യനാണോ... ഇപ്പോഴോ?”
(
വട്ടത്തിന്റെ
മുകളിലായി അര്‍ദ്ധവൃത്താകൃതിയില്‍
മലര്‍ത്തിയ ഒരു വര)
"ചന്ദ്രന്‍
ചന്ദ്രന്‍ "
(
ചിറകും
ചുണ്ടും വാലും വരച്ചപ്പോള്‍
അവര്‍ തീരുമാനം മാറ്റി)
"കിളി
കിളി"
"സൂര്യനെവിടെ?”
"സൂര്യനല്ല
മുട്ട മുട്ട"
"ആരുടെ
മുട്ടയാ ?
"കിളീടെ"
കിളി കഥയുടെ ചീട്ടു കൊത്തിയെടുത്ത് തുറന്നു . ക്ലാസില്‍ കഥ നിറയാന്‍ തുടങ്ങി .അവര്‍ എന്നിലേക്ക്‌ മനസ് ചേര്‍ത്ത് വെച്ച് അനുഭവിച്ചു
"ഒരു
ദിവസം ഒരു നീളമുളള പുളളിപ്പാമ്പ്.....
പുല്ലിന്റെ മുകളില്‍ കൂടി
ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു പോകുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ്
അമ്മക്കിളി മുട്ടയിട്ടത്.
നല്ല വെളുത്ത
ഉരുണ്ട മുട്ട!
മുട്ട വീണതോ
പാമ്പിന്റെ വാലില്‍.
പാമ്പു ഞെട്ടി .
ദേഷ്യത്തോടെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.
എന്താ
കണ്ടത്?
ഒരു മുട്ട.
കോപിച്ച പാമ്പ് പത്തി വിടര്‍ത്തി .
തല പിന്നോട്ടെട്ത്ത് മുന്നോട്ടു ആഞ്ഞു
ഒറ്റക്കൊത്ത്
.
മുട്ട
പൊട്ടി.
അതു
കണ്ട അമ്മക്കിളിക്ക് സങ്കടം
വന്നു.
അതു
പാമ്പിനോടു പറഞ്ഞു.
(ചാര്‍ട്ടില്‍
കിളി പറയുന്നത് എഴുതാനായി
സംഭാഷണക്കുമിള വരച്ചു )
കിളി
എന്തായിരിക്കാം പറഞ്ഞത്
ഒന്നെഴുതാമോ?.”
കുട്ടികള്‍
എഴുതാന്‍ തുടങ്ങി.
അപ്പോള്‍
ഞാന്‍ ടീച്ചറോടു പോദിച്ചു.
"ടീച്ചറേ
എത്ര പേര്‍ ഇതെഴുതുമെന്നാ
പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്?”
“അടുത്ത ടേമായാല്‍
എല്ലാവരും എഴുതും.
ഇപ്പോള്‍
അക്ഷരം പഠിച്ചു വരുന്നതല്ലേയുളളൂ
അക്ഷരോം വാക്കുമൊക്കെ ഇപ്പോള്‍
എഴുതും.വാക്യമെഴുതില്ല
”
കുട്ടികള്‍
എന്തോ കുത്തിക്കുറിക്കുന്നുണ്ട്.
അതിലൊന്നു
ഞാന്‍ ടീച്ചറെ കാണിച്ചു.
കുട്ടി
പൂര്‍ണവാക്യത്തില്‍ എഴുതിയത്
കണ്ട
അധ്യാപിക പറഞ്ഞു
"എഴുതിയതില്‍
തെറ്റുണ്ടല്ലോ?”
"എഴുതയാല്‍
തെറ്റു വരും തിരുത്താനവരെ
സഹായിക്കാമല്ലോ.”
കുട്ടികളില്‍
അഞ്ചാറു പേര്‍ പൂര്‍ണ
വാക്യത്തില്‍ തന്നെ എഴുതിയിരുന്നു.
എഴുത്തിന്റെ
പ്രക്രിയ തുടര്‍ന്നു.
ആശയതലം-
"എല്ലാവരും
ആലോചിച്ചത് ഓരേ പോലയാണോ?”
അവര്‍
എഴുതിയത് ചാര്‍ട്ടില്‍
എഴുതാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ചാര്‍ട്ട്
ബോര്‍ഡില്‍ ഇട്ടപ്പോള്‍
കുട്ടികളുടെ ഉയരവുമായി
പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല.
ഒരു
ബഞ്ച് കൊടുത്തു .
അതില്‍
കയറി കുട്ടികള്‍ എഴുതാന്‍
തുടങ്ങി.
ചിലര്‍ക്കു
മാര്‍ക്കര്‍ പേന കൊണ്ട് വലിയ
അക്ഷരത്തില്‍ എഴുതാന്‍
അറിയില്ല.
പരിചയക്കുറവ്.
കുട്ടികള്‍
എഴുതിയത് ഒരേ പോലെയല്ല.
പ്രതീക്ഷിത
ഉത്തരം ക്ലാസില്‍ കുട്ടികള്‍
പറഞ്ഞു.
എന്റെ
മുട്ട എന്തിനാ പൊട്ടിച്ചത്?
നീ
എന്തിനാ എന്റെ മുട്ട
കൊത്തിപ്പൊട്ടിച്ചത്?
നീ
എന്റെ മുട്ട എന്തു ചെയ്തു?
വാക്യതലം
കുട്ടികള്‍
എഴുതിയത് ഇനിയും മെച്ചപ്പെടാനുണ്ട്.
എങ്ങനെ
എന്ന ചോദ്യത്തിനാണ് ഉത്തരം
കണ്ടെത്തേണ്ടത്.
ചില കുട്ടികള്‍
ഓട്ടുമേ എഴുതിയിട്ടുമില്ല.
ചാര്‍ട്ടില്‍
എഴുതിയത് എഴുതിയവര്‍ വായിച്ചു
കേള്‍പ്പിച്ചു.
വായനയും
ലിഖിത രൂപവും തമ്മില്‍
പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല.
പക്ഷെ
കുട്ടികള്‍ക്ക് അതു തിരിച്ചറിയാന്‍
കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
'നിന്റെ
മുട്ട എന്തു ചെയ്തു '
എന്നെഴുതിയ
കുട്ടി.
അതില്‍
ഒരു പ്രശ്നം.
ആരുടെ
മുട്ട.?
ആരാണ്
പറയുന്നത്?
എങ്കില്‍
എങ്ങനെ പറയണം.ആ
കുട്ടി തിരുത്തി പറഞ്ഞു നീ
എന്റെ മുട്ട എന്തു ചെയ്തു?
പറഞ്ഞതു
പോലയാണോ എഴുതിയത്,?
കുട്ടി
വായിച്ചു നോക്കി.
അതെ എന്നുത്തരം.
ഞാന്‍
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഉത്തരം.
വായനയില്‍
വേഗത കൂടിപ്പോയതാകാം.
വീണ്ടും
വായിപ്പിച്ചപ്പേഴും പഴയ
വായന! ഇനി
എന്തു ചെയ്യും?
ശരി
പറഞ്ഞു കൊടുത്താല്‍ മതിയോ?
അതു
കണ്ടത്തലിന്റെ തലത്തെ
നിഷേധിക്കും.
ഞാന്‍
മൂന്നു സാധ്യത ചാര്‍ട്ടില്‍
എഴുതി.
എന്റെ
മുട്ട,
നിന്റെ
മുട്ട,
നീ
എന്റെ മുട്ട
"ഇതില്‍
ഏതാണ് മോളുദ്ദേശിച്ചത്.”
അവ
താരതമ്മ്യം ചെയ്തു ശരികണ്ടെത്തി.
പദതലം/
അക്ഷരം
അടുത്തത്
അക്ഷരപ്രശ്നം.
മെട്ട,
മുട്ട
എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു രീതിയില്‍
കുട്ടികള്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും മെട്ട എന്നെഴുതിയത് ?.
നാടന്‍ഭാഷണത്തില്‍
മൊട്ട എന്നു പറയും.
അതാവും
കുട്ടി എഴുതിയത്.
'മൊ'
എഴുതിയപ്പോള്‍
'മെ
'ആയി
"ഞാന്‍
ചോദിച്ചു ദേ നിങ്ങള്‍ രണ്ടു
രീതില്‍ മുട്ട എന്നെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
രണ്ടും
ശരിയാണോ?”
(ഏതാണു
ശരി എന്നു ചോദിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍
ചിന്തയും വിശകലനവും ഈ ചോദ്യം
ഉറപ്പാക്കും )
കുട്ടികള്‍
പറഞ്ഞു -"ഒന്നു
തെറ്റാണ്"
"എങ്കില്‍
എങ്ങനെ എഴുതണമെന്നു കാണിക്കൂ”.
ഒരു
കുട്ടി വന്നു എഴുതി.
അതു
ചെറിയഅക്ഷരങ്ങള്‍.വായിക്കാന്‍
പ്രയാസം
"ഇങ്ങനെയാണ്
ഈ മോള്‍ എഴുതിയത് "
ഞാന്‍
'മുട്ട
'എന്നു
വലുതായി എഴുതിക്കാണിച്ചു.
ഇതു
ശരിയാണെന്നുളളവര്‍ കൈ പൊക്കൂ.
ഒന്നു രണ്ടു
പേരൊഴികെ എല്ലാവരും കൈ പൊക്കി.
ഇനി
എല്ലാവരും കോഴി പറഞ്ഞത്
ശരിയാക്കി എഴുതിക്കോളൂ.
(ഞാന്‍
ചാര്‍ട്ട് മടക്കി)
ഒന്നും എഴുതാന്‍ അറിയത്തവരുണ്ട് ..ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു
എഴുതാന്‍
പ്രയാസമുളള കുട്ടികള്‍
പിന്‍ബഞ്ചിലാണ്.
അവരുടെ
അടുത്തേക്കു ചെന്നു
അവര്‍
പറഞ്ഞത് ബുക്കില്‍ എഴുതിക്കൊടുത്തു.
വായിപ്പിച്ചു.
(അങ്ങനെ
ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ ബുക്ക് ശൂന്യമാവില്ലേ?)
അവരുടെ പുതിയ ബുക്കിലെ ഇളം പേജുകളില്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ ആദ്യമായി വേരുകള്‍ പിടിപ്പിച്ചു
കഥയുടെ ബാക്കി പറഞ്ഞു.
അവസാനിപ്പിച്ചതിങ്ങനെ :-
അങ്ങനെയാണ് പാമ്പ് മാളത്തില്‍ കഴിയാന്‍ തുടങ്ങിയത് .
ഈ ക്ലാസ് അനുഭവം വിശകലനം ചെയ്‌താല്‍ എന്തൊക്കെ മനസിലാകും ?
യോജിക്കുന്ന പ്രസ്താവനകള്‍ക്ക് നേരെ ടിക്ക് ചെയ്യുക
- ഈ ക്ലാസില്‍ പുതിയ രീതിയില്‍ ആയിരുന്നു ഇതുവരെ അധ്യാപനം
- എഴുതാന്‍ അറിയാത്തവരെ പിന്‍ ബഞ്ചില്‍ ഇരുത്തണം
- രണ്ടാം ടേം അയാലെ രണ്ടിലെ കുട്ടികള്‍ വാക്യങ്ങള്‍ എഴുതാന്‍ കഴിവ് നേടൂ
- അധ്യാപികയുടെ ക്ലാസ് നിരീക്ഷിച്ചു നിര്‍ദേശം നല്‍കുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലത് നേരനുഭവം നല്‍കി സാധ്യത ബോധ്യപ്പെടുതല്‍ ആണ്
- രണ്ടാം ക്ലാസില്‍ ആദ്യ മാസം അക്ഷരം പഠിപ്പിക്കണം
- ക്ലാസ് ക്രമീകരണം ഇങ്ങനെ ആണ് വേണ്ടത്
- കുട്ടികള്‍ ചാര്‍ട്ടില്‍ എഴുതേണ്ടതില്ല
- ക്ലാസില്‍ ധാരാളം അക്ഷരചാര്‍ട്ടുകള്‍ വേണം
- നിലവിലുള്ള പുസ്തകം പുതിയ രീതിക്ക് വഴങ്ങുന്നില്ല
- അധ്യാപക സഹായി ആ പേരിനു അര്‍ഹമല്ല
- സ്കൂള്‍ എസ ആര്‍ ജിയില്‍ ചര്‍ച്ച ഫലപ്രദമാക്കാനുള്ള രീതി വികസിപ്പിക്കണം (ഇതുപോലെ aഅവിടുത്തെ തന്നെ ക്ലാസ് കേയ്സുകള്‍ ആയാലോ ..?)
- BRC, DIET ഇടപെടല്‍ ഇപ്പോഴുള്ള പോലെ മതി
